درختِ خنجر و خاطره

سبک بلک متال توسط گروههای نروژی مث ونوم و ایمورتال ( به بهانه جلوگیری از نسل کشی وایکینگها و رواج ضد مسیحیت) راه افتاد. گروههای دیگه ای هم نظیر امپرور بورزوم میهم دیمو بورگر و ... این سبک رو (اسنکاندیناوین متال) ادامه دادن. قویترین گروههای این سبک نروژی هستن ولی گروهی که خارج از نروژ راه افتاد و رو دست همه گروههای نروژی زد Cradle Of Filth بود که هنوزم هیشکی بهش نرسیده. اینم از Cradle :

سال 1991 در انگلستان توسط Dani Davey و با همکاری(paul allender (guitarist و john pritchard (bassist) تاسیس شد. سال 92 یک آلبوم بنام Goetia ضبط کردن که چون نتونستن پول شرکت رکوردر رو پرداخت کنن آلبوم پخش نشد. سال 94 اولین آلبوم رسمیشون بنام Principle of Evil Made Flesh وارد بازار شد و از همون ابتدا بدلیل کار بسیار قوی و اجرای تورهای استثنایی بیشترین طرفدار رو نسبت به بقیه جلب کرد. طی یک دهه چهره های مطرح زیادی در این گروه فعالیت کردن:

 Paul Ryan (guitars), Stuart Antsis (guitars), Jared Demeter (guitars), Gian Piras (guitars), Robin Eaglestone (bass), Benjamin Ryan (keyboards), Damien Gregori (keyboards), Les Smith keyboards), Martin Powell (keyboards), Nick Barker (drums), William Sarginson (drums), James McIlroy (guitars

تا حالا ده تا آلبوم و دهها کلیپ ساختن و یکی ازآثار جاودانه این گروه فیلم Cradle Of Fear به کارگردانی Alex Chandon هست.

آلبومای گروه اینا هستن:

Dani Davey  یا همون Dani Filth یک وکال و frontman استثنایی که 25th July 1973 در hertford انگلستان بدنیا اومد. باباش Lawrence John Davey و مامانش Susan Janet Moore دوتا خواهر بنامهای  (Amanda (28) , Rachel (25 و یک برادر کوچیکتر بنام(Phillip (22 داره. دانی 14 ساله که با دوست دخترش Toni توی suffolk انگلیس زندگی میکنه و از این رفاقتش یه دختر کوچولو هم داره !

نکته) من اصلا کار ندارم فلسفه بلک متال چیه و اصلا بحث شیطان پرستی و ضد مسیحیت و ... رو قبول ندارم. به نظر من بلک متال یه هنر و قویترین سبک متاله و کلی هم طرفدار تو تمام دنیا داره که فقط به عنوان هنرمند و بخاطر ارائه موزیک پر انرژی براشون سرو دست میشکنن نه چیز دیگه. خودمم هرجا مصاحبه های دانی فیلت رو خوندم بجای استفاده از واژه های شیطانی و ساتانیست و ... کلماتی مثل Bloody, Filthy, Darkness رو بکار میبره و این یعنی ساتانیک های عوضی لطفا خودشونو نچسبونن. درسته که بعضی جاها شیطان رو توصیف میکنن ولی این دلیل بر پرستش شیطان نیست... و دوم اینکه بخاطر استفاده از کیبورد انتقاداتی ازشون میشد که میگفتن برای پر کردن فضاها استفاده میشه و دیدیم که در آخرین آلبوم کیبوردیست گروه حذف شد و کیفیت کارشون هیچ تغییری نکرد (ایول!) یه موضوع دیگه اینکه منتقدان میگن که cradle برچسب اقتصادی خورده ! باید بگم که این هنر دانی فیلت هستش که بیش از نصف سال رو توی تورهایی که به تمام دنیا دارن میگذرونن. کم حرفی نیست یه گروه اینقد طرفدار داشته باشه و اینقد پرکار باشه و اگه محبوبیتی در کار نبود و تقاضایی نبود cradle هم مث خیلی از گروههای این سبک منحل میشد. در پایان اینکه بعید میدونم Cradle Of Filth در تاریخ تکرار بشه...

نوشته شده توسط Composer در چهارشنبه هشتم شهریور 1385 ساعت 3:59 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

آهنگ No Volvere یا همون Amor mio از Gipsy kings که زمان خودش بهترین آهنگ سال شد رو همتون شنیدین و حتما ازش خوشتون اومده. اینم از این:

دهه هفتاد میلادی دوتا داداش بودن بنامهای " نیکولاس و آندره ریس" با اصلیت اسپانیایی که تو یکی از روستاهای جنوبی فرانسه زندگی میکردن (منظور از اون روستاهای بچه اعیونی!) باباشون " خوزه ریس" و شوهر عمه شون " مانیتاس د پلاتا " از بزگترین گیتاریستای اسپانیا تو دوره خودشون بودن واسه همینم وقتی چندتا آلبومشون خوب فروش کرد جو گیر شدن رفتن جنوب فرانسه عشق و حال کنن و چون زیادی بهشون حال داد همونجا موندگار شدن! سه تا پسر عمه هم داشتن به اسمای " پاکو و موریس و تونینو " که اونا هم کارشون تو موسیقی حرف نداشت. خوب دیگه همه چی جور شد تا یه گروه با اسم " لاس ریس " ( پادشاهان ) تشکیل دادن و راه افتادن دور فرانسه و تو جشنا و مراسم مث کولیا میزدن و میخوندن. کم کم پاشون به مراسم اشرافی هم باز شد و جو گرفتشون و دوتا آلبوم دادن بیرون که ای بد نبود و یه کمی هم طرفدار پیدا کردن. تا اینکه تهیه کننده معروف و حرفه ای بنام "کلود مارتینز" تحویلشون گرفت و بهشون پیشنهاد داد که سبک فلامنکوی سنتی رو با موسیقی خاور میانه و آمریکای لاتین و شمال آفریقا و کمی راک قاطی کنن که باهاش پیتزا درست کنن ! کار سختی بود چون یجورایی خیانت به فلامنکو و سبک پدراشون بود ! ولی قبول کردن. خلاصه دوتا کار به اسم Djobe Djoba و Bamboleo هم ضبط کردن که خیلی گرفت و تو فرانسه رکورد زد. بعد شرکت معتبر سونی اومد باهاشون قرارداد بست و آلبومشونو با اسم جیپسی کینگز یا همون پادشاهان کولی دادن بیرون و دیگه بعد از اون ترکوندن. علاوه بر فرانسه تو 12 کشور اروپایی (حتی انگلیس که مردمش بجز انگلیسی هیچ آهنگی گوش نمیکردن!) فروششون رکورد زد. جالب اینکه بابای این جورج بوش که قبلا رئیس جمهور امریکا بود دعوتشون کرد به کاخ سفید ولی کولیا نپذیرفتن و به فرانسه پیش خونوادشون برگشتن! همون سال به تالار معروف آلبرت هال تو لندن رفتن و با التون جان و اریک کلپتون کنسرت دادن که خیلی ترکوند و کلی آدم اونجا غش کرد ! و از این حرفا دیگه ... خیلی از ملودیای خوشگلشونم توسط خواننده های ناوارد دزدیده شده که با اشتباهات زیاد بکارشون بردن آخریشم که همین حامد هاکان خودمون بود ! حالا هرچی اصلا به من چه ! از بین کاراشون من اینارو بیشتر دوست دارم:

No volvere, tu quieres volvers (love & liberte), elmauro, trista pena (amor amor), pida me la , amor vivir, campesino, sinella

نوشته شده توسط Composer در پنجشنبه دوم شهریور 1385 ساعت 10:29 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت